Navigating Solutions and Darkness

It is troubling to see how easy it can be to dupe people into watching propaganda. Stick a pretty face onto the project, add in lots of scenes for maximum emotional impact. Some basic cliches about nationalism, some nonsense about one's blood boiling for one's country, orphaning kids in the course of war, and somehow managing to blame the other army for it. All nuance is immediately lost. Otherwise discerning people completely forget that violence isn't condoned in civil society. Simply because it's perpetrated on "terrorists" of a different nationality, all is justified. Our brave soldiers versus their barbarian hordes, over and over again. I'm all for necessary violence, to be sort of honest. But I've always felt that it should be through the neutral, detached, dispersal of justice rather than blind-rage fueled revenge fantasies. That's how people lose perspective. That's how you start thinking about the people who live down the road,...

ഓർമ്മകളിൽനിന്നു മാത്രം പറയുന്ന കഥകളിൽ പലപ്പോഴും പിശകുകൾ കാണും. ആരോ വേറെ ആരോടോ പറഞ്ഞത് അവർ എന്നോട്... ഈ രീതിയിൽ ഞാൻ പണ്ട് കേട്ട ഒരു സിനിമയെക്കുറിച്ചുള്ള അഭിപ്രായം. കെ പി എ സി ലളിതയുടെ ചെറുപ്പകാലത്തെ സിനിമയാണിത് - തീർച്ചയായിട്ടും ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ്. പക്ഷെ അതിന്റെ പേരോ, അതിനെ കുറിച്ച് വേറെ ഒന്നുമോ എനിക്കറിയില്ല. സിനിമയിൽ കെ പി എ സി ലളിത വർണ്ണിക്കുന്ന കഥാപാത്രത്തിനെ അവരുടെ ഭർത്താവുപേക്ഷിക്കുകയും, സിനിമയുടെ അവസാനമാകുമ്പോൾ തിരിച്ചുവരികയുംചെയ്യുന്നു. അയാളെ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്ന ഭാര്യ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, കരഞ്ഞില്ല, ദേഷ്യപ്പെട്ടില്ല എന്നതിൽ സിനിമ കണ്ട ഒരാൾ അതിശയിക്കുകയായ്. ഇത്രയും സ്ത്രീകൾ അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ട ഒരു നാടാണല്ലോ നമ്മുടേത്; ഒരു സ്ത്രീക്ക് ഒരു തരിപോലും അവരുടെ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കാതെ വരുന്നല്ലോ, എന്ന് ഇയാൾ അഭിപ്രായപ്പെടുകയായിരുന്നു. നമ്മുടെ മാധ്യമത്തെ വിമർശനബുദ്ധിയോടെ നോക്കുന്നതിൽ എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന ആദ്യത്തെ അനുഭവമായിരുന്നു ഇത്. അന്നാസിനിമ ഞാൻ കാണുകയായിരുന്നെങ്കിൽ കണ്ടത് ചിന്തയില്ലാതെ ഞാൻ ഉൾകൊള്ളുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഞാൻ കാണുന്ന മാധ്യമത്തിന് പക്ഷെ അത്ര എളു...

Mandaarame - Ohm Shanthi Oshaana Sometimes you come home to find that someone has gone and ruined every single thing for you. And then they've run away, and won't take responsibility, and take to hiding behind little girls. What do you do? How do you recoup losses, or replace damaged property? This song doesn't provide any answers in that department, if that's what you're wondering. It's just an adorable, upbeat song that shouldn't hurt to listen to, but does. The movie itself, Om Shanthi Oshana , is unique for me in that I've probably watched it like 20 times since 2015. When do I ever watch a movie (that isn't Marvel related) more than once, let alone a Malayalam movie? Since Nazriya Nazim, is when. Okay, that's not entirely true - Nivin Pauly is the big draw for me here. (On an unrelated note, does Tovino Thomas look Spanish or something? Asking for a friend.) But what is most important about this film is that it showcases a crush f...

Soon this will feel like a distant dream.  Until then, may you rest in a deep and dreamless slumber. - Elise, Westworld 2016 and 2017. Two life changing years for me - two years in which growing up has taken on so much more meaning. Even now, I can practically feel  my brain forcing my personality to change, and my perspectives to shift. In the one sense, these two years have been one fucking awful thing after the next. In the other sense, these are the best two years to have happened to me.  I'm supposed to avoid emotional rollercoasters, but that becomes a little difficult when you consistently wake up from nightmares in tears. These nightmares have little to do with my conscious mind or daily life. And yet, I'd spend the entire day smiling and chilling and generally being productive, only to face the nightmares at night. The very wide gap between what my conscious mind is doing, and what my unconscious mind is doing is rather unnerving.  And yet, "reco...